In 1956 nam de regering het onverstandige besluit om het Singhalees als enige officiële taal in te voeren.
Daardoor verdween geleidelijk het Engels en Tamil als verplichte vakken op de scholen. In de grote steden werd er nog onderricht in deze talen gegeven maar in afgelegen dorpen waren de mensen aangewezen op Engelse klassen die op privé basis werden gegeven.
In 1978 werd dit gedeeltelijk teruggedraaid en werden Singhalees en Tamil de officiële talen. In 1987 werd het Engels als 'communicatie medium' weer toegevoegd. In 1998 werd het Engels weer verplicht gesteld als vak op school.
Door deze ondoordachte actie heeft het 2 generaties ontbroken aan onderwijs in de Engelse taal. Ook het niveau van het Engelse onderwijs is van een bedenkelijk niveau omdat de huidige leraren geen adequate opleiding hebben gevolgd.
Daarom zijn wij in 1999 gestart met de Engelse lessen in het gemeenschapshuis in Ilukgoda. Daar wordt elke zaterdag les gegeven aan zo'n 120 kinderen in diverse leeftijdscategorieën. Ook is er een klas in de vroege ochtend waar ouderen hun Engels op kunnen halen. Deze lessen worden gegeven door Samantha Wickramasingha die geholpen wordt door Thusari die de allerkleinsten de beginselen van het alfabet bijbengt.
Samantha Wickremasingha is vanaf het begin onze Engelse leraar. Hij geeft niet alleen les in Ilukgoda maar sinds kort ook in Kiriwandeniya. Omdat Sri Lankanen bang zijn om fouten te maken zijn ze bang om Engels te praten. Samentha's lessen zijn er op gericht de kinderen in het openbaar te laten spreken. En met succes! Bij een wandeling door het dorp wordt iedereen in het Engels aangesproken door de kinderen.
Toen wij na de tsunami in Kahandamodara terecht kwamen bleek dat er slechts 3 van de 450 inwoners, heel gebrekkig Engels sprak. Logisch dus dat we na de gereedkoming van het gemeenschapshuis in oktober 2005 direct zijn gestart met de Engelse lessen. De lessen worden bezocht door 90 bewoners, jong en oud!
Ranton da Silva is de Engelse leraar in Kahandamodara. Hij is een gedreven leraar die trots is op het werk dat hij nu doet voor zijn landgenoten die door de geïsoleerde ligging van het dorp waar zij wonen nauwelijks goed Engels onderwijs kunnen volgen.
Hij is nu anderhalf jaar bezig en de resultaten zijn verbluffend.
Eind 2006 zijn we gestart met een nieuwe Engelse klas in Kiriwandeniya. Vele kinderen uit dit dorp dat aan de andere kant van de rivier bij Ilukgoda ligt bezochten al de Engelse les in Ilukgoda. Omdat het gemeenschapshuis te klein bleek zijn we de klas in dit 'zusterdorp' gestart. Ook daar is het klaslokaal inmiddels te klein geworden want de Engelse lessen daar worden bezocht door 250 leerlingen. Jong en oud! Naast de jeugd komen er ook jonge monniken en op zondag is een les gesproken Engels die bezocht wordt door ouderen waaronder zelfs leraren die hun kennis van de Engelse taal willen bijspijkeren.