Bejaardenopvang in Sri Lanka.

Door de nauwe familiebanden in het overwegend Boeddhistisch Sri Lanka is de opvang van bejaarden over het algemeen goed geregeld. Zij wonen meestal bij hun oudste zoon of dochter en verzorgen de kleinkinderen en helpen bij huishoudelijke werkzaamheden en het werk op het land. Een bijna ideale situatie omdat dit de mensen bezig houdt en hun een belangrijke rol in het familieleven geeft.

Anders is dat voor ouderen die kinderloos zijn. Zij moeten in hun eigen onderhoud voorzien en zijn vaak geheel afhankelijk van giften en aalmoezen omdat er geen financiële vergoedingen bestaan voor ouderen. Ook dat is in deze Boeddhistische maatschappij geen probleem.
Ook de gezondheidszorg in Sri Lanka is gratis maar het transport van en naar het lokale ziekenhuis geeft vaak problemen.

Bejaardentehuizen

		Als deze mensen geluk hebben krijgen ze een plaats in een van de bejaardentehuizen in het land. Deze bejaardentehuizen worden gefinancieerd door de overheid, hulp van lokale organisaties als de Lion’s Club en buitenlandse organisaties. Er zijn ook tehuizen die op initiatief van een Boeddhistische monnik gebouwd zijn. Hier wordt het tehuis gefinancieerd door de lokale bevolking en, soms, door buitenlandse organisaties.
		Ook hier zijn de ouderen voor wat hun voedsel betreft afhankelijk van aalmoezen. Bij onze rondgang langs verschillende tehuizen is gebleken dat de tehuizen die zijn opgericht door de Boeddhistische monniken het best geëxploiteerd worden. Er heerst een vriendelijke en aangename atmosfeer. Anders is dat bij de verzorgingstehuizen die door de overheidsinstanties worden gerund.
		Vaak zijn deze tehuizen gebouwd met buitenlandse hulp, waarbij de hulp zich heeft beperkt tot het bouwen van het huis. De exploitatie is dan in handen van de lokale overheid. Ook het personeel wordt betaald uit algemene middelen. Omdat de lokale overheid in Sri Lanka is doorweven met politiek en vaak ook nog corrupt is leidt dit vaak tot situaties waarbij in de verkiezingstijd het tehuis in de verf wordt gezet en vervolgens wordt er 4 jaar niets aan gedaan.

De bejaardentehuizen staan meestal in grote en middelgrote steden. Dit uiteraard in verband met het grotere aanbod van alleenstaande ouderen.
Anders is dat op het platteland en in de dorpen.
Daar zijn de bejaarden veelal op zichzelf aangewezen. Uiteraard is de gemeenschapsband in deze omgeving veel sterker dan in de steden dus wat betreft voedsel hoeven ze zich meestal geen zorgen te maken.

Anders is dat vaak met hun behuizing. Meestal wonen ze in lemen hutten met een zeer karig interieur. Een bed is voor een Sri Lankaan een enorme investering en een matras koop je voor jaren. En bij gebrek aan geld en dus een bed slapen ze meestal op een mat op de vloer. Ook hun persoonlijke verzorging laat vaak te wensen over.

Elderly@home

Vandaar ons project Elderly@home.
Het plan voorziet in de bouw van 3 woningen waarvan een is aangepast in verband met de handicap van een vrouw.
Daarnaast een gemeenschappelijke keuken en eetruimte en douche- en toiletgelegenheid. Na gereedkoming van het project zal er gezorgd worden voor regelmatige medische controle en verzorging.